امان از وقتی که نمیدونی میخوای خوب باشی یا بد . کافیه که چند دقیقه از این حرفایه صد تا یه غاز با کسی نزنی و فقط مردم رو ببینی اونوقت میفهمی که همه در حال جنگیدن هستند . از جنگیدن برای غذا تا جنگیدن برای نامی بهتر و فروش بیشتر . این جنگهای نامنظم که احتمالا از لحظه ی اول صبح شروع میشه و تا آخزین لحظه ی شب که میپیچی تو کوچه و میبینی که بازم همسایه ماشینشو دم در پارکینگت نگه داشته ادامه داره . دست آخر هم توی خونه چند تا خبر از انفجار های عراق و افغانستان و نا امنی در فرانسه و سختی زندگی در آمریکا میشنوی که روز کاملا جنگیت به پایان برسه .

ن.اضافه ) تازه این واسه کسانی بود که با افراد خانواده مشکلی ندارند و جنگ اعصابشون فقط به بیرون از خونه مربوط میشه /

پ.ن ) جنگی که در عین اینکه دیده نمیشه خیلی ملموس شده و زخمهای کاری و کشنده ای داره .

تا درودی دوباره بای بای