امان از وقتی که نمیدونی میخوای خوب باشی یا بد . کافیه که چند دقیقه از این حرفایه صد تا یه غاز با کسی نزنی و فقط مردم رو ببینی اونوقت میفهمی که همه در حال جنگیدن هستند . از جنگیدن برای غذا تا جنگیدن برای نامی بهتر و فروش بیشتر . این جنگهای نامنظم که احتمالا از لحظه ی اول صبح شروع میشه و تا آخزین لحظه ی شب که میپیچی تو کوچه و میبینی که بازم همسایه ماشینشو دم در پارکینگت نگه داشته ادامه داره . دست آخر هم توی خونه چند تا خبر از انفجار های عراق و افغانستان و نا امنی در فرانسه و سختی زندگی در آمریکا میشنوی که روز کاملا جنگیت به پایان برسه .

ن.اضافه ) تازه این واسه کسانی بود که با افراد خانواده مشکلی ندارند و جنگ اعصابشون فقط به بیرون از خونه مربوط میشه /

پ.ن ) جنگی که در عین اینکه دیده نمیشه خیلی ملموس شده و زخمهای کاری و کشنده ای داره .

تا درودی دوباره بای بای

آخه عشق اجباری نیست

                                          تو زندون من نمون

حالا که فکر رفتنی

                                          دیگه از موندن نخون

تا دیدم میخوای بری

                                          دلم راهتو سد نکرد

برو فردام مال تو

                                          دیگه اینجا بر نگرد