بوی بیست و یکمین روز ماه رمضان می آید . سال روز یتیم شدنمان تسلیت باد . باشد که گوشه ی چشمی به ما کنند و از این گرداب هلاکت نجات یابیم که اگر اینچنین نباشد گناهکاریم و مشمول عذاب تنها امیدمان به رحمت خداوند رحمان است . خداوندی که علی(ع) از ترس او در نخلستان از هوش میرفت .
نظری نما که من هم بشوم ز دوستانت
چه شود مرا بخوانی که بیا تو آشنایی
تا درودی دوباره بای بای
+
نوشته شده در دوشنبه 9 مهر1386ساعت 23:10 توسط مسعود
|