تبليغاتX
سلام باحال
به همه چیز می نگرم و تلاشم بر آن است که طرحی نو در اندازم
سلام به همه ی شما خوبان

بعد از یه مدتی در حدود ۲ ماه بازم برگشتم البته با عرض معذرت از بابت اینکه نبودم و تشکر بابت اینکه تو این مدت بهم سر زدید . تمام ان مدت دلم برای کامنت هاتون تنگ میشد . دوست داشتم پستهایی در مورد آلودگی هوای تهران / ماجرای سقوط A c130 / و چیزای دیگه بذارم که نشد . امیدوارم که دیگه اینجوری نشه و از شما دور نشم وی میدونید که زندگی تو این دوران بد سخت شده مخصوصا واسه پسرایی مثل من که به جای علافی دوست دارن کار کنن که بتونن در آینده همسرشون رو در رفاه و آسایش کامل به خونه بیارن . ( آخه من آخر مثبت هستم ) .

مهمترین چیزی که به فکرم میاد که بنویسم ایدز هست چون این بیماری به طرز وحشتناکی داره تو کشور ما پیشرفت میکنه و با کتمان کاری های وزارتخونه ها هر روز به تعداد قربانیان این بیماری اضافه میشه . در تمام جهان هر روز ۱۴۰۰۰ هزار نفر به این بیماری مبتلا میشن و درصد بیشتر این افراد مربوط به جنوب شرقی آسیا و آفریقا هست . امیدوارم که با یه تصمیم درست و سازماندهی شده این بیماری رو در کشور و در جهان ریشه کن کنند ( که تصمیم درست در ایران چیز نادری هست ) شمایی که داری این نوشته رو میخونی به خودت و بقیه رحم کن و حتما به بهداشت فردیت بیشتر توجه کن مخصوصا برای روابط جنسی و دندانپزشکی . به امید جهانی سالم ( اگه خواستید این تیکه رو مسخره کنید میتونید بنویسید به امید روزی که همه از بهاری سبز و شیرین لذت ببریم بنیاد امور بیماریهای خاص )

باز هم مثل آن شب دیوانه وار برایت میخوانم / نمیدانم که هستی و در کدام افق به تو خواهم رسید / اما تو را میخوانم و تمام وجودم برای رسیدن به تو ثانیه شماری میکند / باز هم مثل آن شب ... /

تا درودی دوباره بای بای

+ نوشته شده در  جمعه 25 آذر1384ساعت 22:20  توسط مسعود  |